Voor Kuringen, Hasselt en Limburg is deze dag er alvast één met een historisch verleden. Van kerkkoormuzikanten tot Jazz Bilzen 1965.
Als Jazzband stonden zij op de eerste editie, als eerste groep op het podium van Jazz Bilzen 1965. Zonder te beseffen dat zij als organisatoren en muzikanten, het startschot gaven voor de huidige formules voor de festivals in België en Europa.
We gaan terug naar mei 1965, toen het idee van Jazz Bilzen ontstond. In opdracht van Fons Coch, moest Paul Bessemans eens wat nieuws uitvinden of experimenteren met een zeer klein budget. Na enkele maanden was alles rond. Groepen waren vastgelegd en contracten waren gesloten. Naast een aantal binnenlandse groepjes waren er ook wat buitenlandse artiesten. Het was een succesformule. Jazz Bilzen was het eerste festival in Europa waar jazz en popmuziek samen werd gebracht. De formule wordt vandaag nog gebruikt, meerdaagse festivals met camping en meerdere muziekgenres op één festival.
Jazz Bilzen wordt in één adem de moeder der festivals genoemd, kweekvijver en laboratorium. De festivals die vandaag nog bestaan draaien op deze wonderformule van toen. Dat het festival van 1965 zoveel teweeg heeft gebracht waardoor onze jongeren nog steeds massaal een feestelijke volksverhuis ondernemen naar het Pukkelpopfestival. Dit hebben we te danken aan onder meer Fons Coch en programmator Paul Bessemans - “De bedenkers”.
Ons geschiedkundig onderzoek begon in 2019 met een onderzoek in Kuringen- Hasselt naar muziekgroepjes en orkesten. Net zoals in vele dorpen waren er harmonieën en kerkkoren. De jazz, blues en pop en later rockmuziek werd in die tijd nog als heidens en duivels bestempeld. De jeugd was zedeloos en door den duivel bezeten. Zo predikten de parochieherders in die tijd.
Onze koormuzikanten die later The Lowlands College Band werden, bleven regelmatig na de repetitie wat jammen en musiceren. Na veel ‘gezever’, en een pastoorswissel in 1960 kregen deze gasten eindelijk een kans. Hun eerste optreden voor dorpsgenoten, was tijdens de eerste parochiale feesten in de Gildezaal in 1961.
De nieuwe pastoor E.W.H Martinus Verschelde kon zelf lachen.. of het groen lachen was dat weten wij nu niet meer.. de man is al lang dood. Vanaf dan werden de mannen veelvuldig gevraagd. Met de fiets trokken ze gepakt en gezakt met hun instrumenten, bas, drum, gitaar banjo enz… naar Hasselt en omstreken. Voor een pint en ne boterham met kipkap, hier en daar waren er soms eens centen. Ze waren goed met de stijl en genre van jazz dat zij brachten in de jaren 60.